Η τέχνη της καθαρής ματιάς

Το 2025 δεν λειτούργησε ως χρονιά απαντήσεων.
Ήταν μια χρονιά μετατόπισης.

Μια χρονιά που δεν πρόσθεσε βεβαιότητες, αλλά αποδόμησε σιωπηλά όσες δεν άντεχαν πια. Που ανέδειξε την αξία της παύσης και της αφαίρεσης, ως προϋποθέσεις για καθαρότερη κατανόηση.

Έφερε στο προσκήνιο το ενδιάμεσο: εκεί όπου το παλιό αποσύρεται και το νέο δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί. Εκεί όπου η βιασύνη υποχωρεί και η αβεβαιότητα παύει να αντιμετωπίζεται ως απειλή και μετατρέπεται σε χώρο ωρίμανσης.

Σε επαγγελματικό και οργανωσιακό επίπεδο, επιβεβαιώθηκε ότι η ταυτότητα δεν διαμορφώνεται μέσα από θόρυβο ή προβολή, αλλά μέσα από συνέπεια, επιστημονική υπευθυνότητα και αξιακή ευθυγράμμιση. Η ουσία προηγείται της εικόνας.

Οι αντιστάσεις που εμφανίστηκαν δεν αποτέλεσαν ένδειξη αποτυχίας, αλλά μέτρο ετοιμότητας. Η αλλαγή δεν επιβάλλεται. Προσφέρεται. Και ενεργοποιείται μόνο όταν υπάρχει εσωτερική διαθεσιμότητα, ατομική ή συλλογική.

Το 2025 ανέδειξε επίσης τη φροντίδα, όχι ως πολυτέλεια ή διάλειμμα, αλλά ως δομικό στοιχείο ανθεκτικότητας και συνέχειας. Ως προϋπόθεση παρουσίας, καθαρότητας και σταθερότητας.

Έγινε σαφέστερη η ανάγκη διάκρισης ανάμεσα στην ευθύνη και την υπερευθύνη. Ανάμεσα στη βαθιά κατανόηση και στην υπερεμπλοκή. Η καθαρή ματιά προϋποθέτει όρια.

Και ίσως το πιο ουσιαστικό συμπέρασμα:
η ωριμότητα δεν κάνει θόρυβο.
Εδραιώνεται με ησυχία, συνέπεια και εμπιστοσύνη στη διαδρομή.

Το 2025 για εμένα αποκάλυψε καθαρότερα όσα ήδη υπήρχαν.

2026, σε περιμένω με λιγότερη βιασύνη και περισσότερη διάκριση.

Με καθαρή ματιά, σταθερότητα και χώρο για ό,τι αξίζει να αναδυθεί.

Με το καλό η Νέα Χρονιά!